با نزدیک شدن به ایام محرم، مباحثی را دنبال خواهیم کرد پیرامون عزاداری و
شبهات مربوط به ان:
آیا از نظر اسلام عزاداری امری خلاف شرع می باشد ؟
ما این را خوب می دانیم که حوادث اجتماعی تاثیر زیادی بر حالات روحی و روانی افراد می گذارد ودر صورت بروز حوادثهای ناگوار که منجر به فراغ یا از دست دادن کسی می شود که به او عشق می ورزیده ، سخت متاثر گشته و غم و اندوه وجود او را می گیرد ؛ و این واکنش ها طبیعی و فطری بوده که اصطلاحا به ان (عزاداری ) گفته می شود.
اما لازم به ذکر است که عزاداری ها وقتی مورد اهمیت واقع می شود که در رثای بزرگان باشد و هادیان دینی انجام گیرد ، چرا که سوگواری نه یک واکنش عادی و عاطفی ، بلکه احیا ی شعائر دینی تلقی می شود .
علی رقم وضوح مسئله ی عزاداری و مشروعیت ان در اسلام در سالهای اخیر شبهاتی راجع به ان مطرح شده که این سنت دیرینه را در هاله ای از الهام فرو برده :
اما ما می خواهیم در اینجا سیمای حقیقی عزاداری را در پرتو قران وسنت و سیره ی مسلمانان به تصویر بکشیم :
معمولا مخالفان عزاداری دودسته اند : یکی مخالفان بُعد سیاسی و دیگری مخالفان بُعد فقهی ان.
عده ای هم در صدد شبهه پراکنی بوده و می گویند : چرا برای کسانی که چند قرن پیش زیسته اند و به شهادت رسیده اند باید به سروسینه زد ؟
یا اینکه عزاداری و نوحه سرایی بر خلاف قضا و قدرالهی بوده و شرع مقدس به مومنان دستور داده که برای حوادث تلخ صبر نموده و سخنان باطل بر زبان جاری نکنند «الذین َ اذا اصابتهم مصیبةقالوا تالله و انا الیه راجعون »(سوره ی بقره ایه ی 156)
ازین رو حزن و اندوه جزو اخلاق مسلمانان نیست .
خوب ! شما در پاسخ به این شبهات چه می گویید ؟ بله شما ! به عنوان محب امام حسین و یارانش ؟ و به عنوان کسی که همه ساله برای این ظلم روا شده به مظلومترین انسان هستی به سر و سینه می زند؟
اگر می خواهید نظر اسلام و قران را در پاسخگویی به این قبیل شبهات بدانید پست بعدی را حتما
مطالعه کنید !